حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرُ مِنَ اللَّهِ، مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ حَرَّمَ الْفَوَاحِشَ، وَمَا أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ الْمَدْحُ مِنَ اللَّهِ ".
Умар ибн Ҳафс, отасидан, у Аъмашдан, у Шақиқдан, у Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Аллаҳдан кўра рашкчироқ (ғайратли) ҳеч ким йўқ; мана шу сабабли У фаҳш (ёмон) ишларни ҳаром қилди. Ва Аллаҳдан кўра мақтовни севувчироқ ҳеч ким йўқ» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ مَا أَحَدٌ أَغْيَرَ مِنَ اللَّهِ أَنْ يَرَى عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ تَزْنِي يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا ".
Абдуллаҳ ибн Маслама, Моликдан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Муҳаммад уммати, Аллаҳдан кўра — ўз бандаси ёки чўриси зино қилишини кўришда — рашкчироқ ҳеч ким йўқ. Эй Муҳаммад уммати, агар мен билган нарсани билганингизда, озгина кулар ва кўп йиғлар эдингиз» дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّهِ، أَسْمَاءَ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ شَىْءَ أَغْيَرُ مِنَ اللَّهِ ".
Мусо ибн Исмоил, Ҳаммомдан, у Яҳёдан, у Абу Саламадан ривоят қилади: Урва ибн Зубайр унга отаси Асмодан айтиб берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Аллаҳдан кўра рашкчироқ ҳеч нарса йўқ» деганларини эшитди.
وَعَنْ يَحْيَى، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم. حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَغَارُ وَغَيْرَةُ اللَّهِ أَنْ يَأْتِيَ الْمُؤْمِنُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ ".
Яҳёдан: Абу Салама унга айтиб берди: Абу Ҳурайра унга айтиб беришича, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни эшитди; ва Абу Нуъайм, Шайбондан, у Яҳёдан, у Абу Саламадан: У Абу Ҳурайрани (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитди: «Албатта Аллаҳ рашк қилади (ғайрат қилади), ва Аллаҳнинг рашки — мўминнинг Аллаҳ ҳаром қилган нарсага келиши (қилиши)дир» дедилар.
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ تَزَوَّجَنِي الزُّبَيْرُ، وَمَا لَهُ فِي الأَرْضِ مِنْ مَالٍ، وَلاَ مَمْلُوكٍ، وَلاَ شَىْءٍ غَيْرَ نَاضِحٍ، وَغَيْرَ فَرَسِهِ، فَكُنْتُ أَعْلِفُ فَرَسَهُ، وَأَسْتَقِي الْمَاءَ، وَأَخْرِزُ غَرْبَهُ وَأَعْجِنُ، وَلَمْ أَكُنْ أُحْسِنُ أَخْبِزُ، وَكَانَ يَخْبِزُ جَارَاتٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ وَكُنَّ نِسْوَةَ صِدْقٍ، وَكُنْتُ أَنْقُلُ النَّوَى مِنْ أَرْضِ الزُّبَيْرِ الَّتِي أَقْطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَأْسِي، وَهْىَ مِنِّي عَلَى ثُلُثَىْ فَرْسَخٍ، فَجِئْتُ يَوْمًا وَالنَّوَى عَلَى رَأْسِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ " إِخْ إِخْ ". لِيَحْمِلَنِي خَلْفَهُ، فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسِيرَ مَعَ الرِّجَالِ، وَذَكَرْتُ الزُّبَيْرَ وَغَيْرَتَهُ، وَكَانَ أَغْيَرَ النَّاسِ، فَعَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي قَدِ اسْتَحْيَيْتُ فَمَضَى، فَجِئْتُ الزُّبَيْرَ فَقُلْتُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَى رَأْسِي النَّوَى، وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَأَنَاخَ لأَرْكَبَ، فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ وَعَرَفْتُ غَيْرَتَكَ. فَقَالَ وَاللَّهِ لَحَمْلُكِ النَّوَى كَانَ أَشَدَّ عَلَىَّ مِنْ رُكُوبِكِ مَعَهُ. قَالَتْ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَىَّ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ بِخَادِمٍ يَكْفِينِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ، فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَنِي.
Маҳмуд, Абу Усомадан, у Ҳишомдан: Менга отам, у Асмо бинти Абу Бакрдан (розияллаҳу анҳумо) хабар берди: У: Зубайр менга уйланди, унинг ер юзида на мол, на қул, на сувга келадиган туя ва отидан бошқа ҳеч нарсаси йўқ эди. Мен унинг отини боқар, сув ташир, (сув) мешини тикар ва хамир қорардим — нон ёпишни яхши билмас эдим. Ансордан бўлган қўшиларим — улар ростгўй аёллар эди — нон ёпиб берардилар. Мен Зубайрнинг еридан — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга қитъа қилиб берган ердан — данак (хурмо чўп)ларини бошимда ташир эдим, у мендан учдан икки фарсах (узоқликда) эди. Бир куни бошимда данак билан келдим ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни учратдим, у киши билан Ансордан бир гуруҳ бор эди. У мени чақирди, сўнг туяни чўктирмоқчи бўлиб: «Их, их» дедилар — мени орқаларида (туяга) миндирмоқчи бўлдилар. Мен эркаклар билан бирга юришдан уялдим ва Зубайрни, унинг рашкини эсладим — у одамларнинг энг рашкчиси эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг уялганимни билиб, кетдилар. Мен Зубайрнинг олдига келиб: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени учратди, бошимда данак бор эди, у киши билан саҳобаларидан бир гуруҳ бор эди, у (туяни) чўктирди, мен минар эдим, аммо ундан уялдим ва сенинг рашкингни эсладим, дедим. У: Аллаҳга қасам, сенинг данак ташишинг менга у билан минишингдан оғирроқ эди, деди. (Асмо) айтди: То Абу Бакр (отам) бундан кейин менга отни боқиш (хизмати)дан кифоя қиладиган бир хизматчи юборди — гўё у мени озод қилгандек бўлди.
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ بَعْضِ نِسَائِهِ فَأَرْسَلَتْ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ بِصَحْفَةٍ فِيهَا طَعَامٌ، فَضَرَبَتِ الَّتِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِهَا يَدَ الْخَادِمِ فَسَقَطَتِ الصَّحْفَةُ فَانْفَلَقَتْ، فَجَمَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِلَقَ الصَّحْفَةِ، ثُمَّ جَعَلَ يَجْمَعُ فِيهَا الطَّعَامَ الَّذِي كَانَ فِي الصَّحْفَةِ وَيَقُولُ " غَارَتْ أُمُّكُمْ "، ثُمَّ حَبَسَ الْخَادِمَ حَتَّى أُتِيَ بِصَحْفَةٍ مِنْ عِنْدِ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا، فَدَفَعَ الصَّحْفَةَ الصَّحِيحَةَ إِلَى الَّتِي كُسِرَتْ صَحْفَتُهَا، وَأَمْسَكَ الْمَكْسُورَةَ فِي بَيْتِ الَّتِي كَسَرَتْ فِيه.
Али, Ибн Улайядан, у Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинларидан бирининг ҳузурида эдилар. Мўминлар оналаридан бири ичида таом бўлган бир товоқ юборди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уй(и)ида (бўлган) хотин хизматчининг қўлига урди, товоқ тушиб, бўлинди (синди). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам товоқ парчаларини жамлаб, сўнг унга товоқда бўлган таомни жамлай бошлади ва: «Онангиз рашк қилди» дерди. Сўнг хизматчини ушлаб турди, то ўзи (Набий) уйида бўлган (хотин) томонидан бир (бутун) товоқ келтирилгунларигача. Сўнг бутун товоқни товоқи синган (хотин)га бердилар, синган(ни) эса синдирган (хотин)нинг уйида олиб қолдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " دَخَلْتُ الْجَنَّةَ ـ أَوْ أَتَيْتُ الْجَنَّةَ ـ فَأَبْصَرْتُ قَصْرًا فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ. فَأَرَدْتُ أَنْ أَدْخُلَهُ فَلَمْ يَمْنَعْنِي إِلاَّ عِلْمِي بِغَيْرَتِكَ ". قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَوَعَلَيْكَ أَغَارُ.
Муҳаммад ибн Абу Бакр Муқаддамий, Муътамирдан, у Убайдуллаҳдан, у Муҳаммад ибнул Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Мен жаннатга кирдим — ёки жаннатга келдим — бир саройни кўрдим. Мен: Бу кимники? дедим. Улар: Умар ибн Хаттобники, дедилар. Мен унга кирмоқчи бўлдим, мени фақат сенинг рашкингни билишим тўсди» дедилар. Умар ибн Хаттоб: Эй Расулуллаҳ, ота-онам сенга фидо бўлсин, эй Аллаҳнинг Набийси, сенга рашк қилармидим? деди.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جُلُوسٌ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي فِي الْجَنَّةِ، فَإِذَا امْرَأَةٌ تَتَوَضَّأُ إِلَى جَانِبِ قَصْرٍ، فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا قَالَ هَذَا لِعُمَرَ. فَذَكَرْتُ غَيْرَتَهُ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا ". فَبَكَى عُمَرُ وَهْوَ فِي الْمَجْلِسِ ثُمَّ قَالَ أَوَعَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغَارُ.
Абдон, Абдуллаҳдан, у Юнусдан, у Зуҳрийдан: Менга Ибнул Мусайяб, у Абу Ҳурайрадан хабар берди: У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида ўтирган эдик, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен ухлаб ётганимда ўзимни жаннатда кўрдим, мана бир аёл бир сарой ёнида таҳорат қиляпти. Мен: Бу кимники? дедим. (Малоика): Бу Умарники, деди. Мен унинг рашкини эсладим ва орқага қайтдим» дедилар. Умар мажлисда (ўтирган) ҳолда йиғлаб: Сенга рашк қилармидим, эй Расулуллаҳ? деди.