حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ بَعْضِ نِسَائِهِ فَأَرْسَلَتْ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ بِصَحْفَةٍ فِيهَا طَعَامٌ، فَضَرَبَتِ الَّتِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِهَا يَدَ الْخَادِمِ فَسَقَطَتِ الصَّحْفَةُ فَانْفَلَقَتْ، فَجَمَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِلَقَ الصَّحْفَةِ، ثُمَّ جَعَلَ يَجْمَعُ فِيهَا الطَّعَامَ الَّذِي كَانَ فِي الصَّحْفَةِ وَيَقُولُ " غَارَتْ أُمُّكُمْ "، ثُمَّ حَبَسَ الْخَادِمَ حَتَّى أُتِيَ بِصَحْفَةٍ مِنْ عِنْدِ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا، فَدَفَعَ الصَّحْفَةَ الصَّحِيحَةَ إِلَى الَّتِي كُسِرَتْ صَحْفَتُهَا، وَأَمْسَكَ الْمَكْسُورَةَ فِي بَيْتِ الَّتِي كَسَرَتْ فِيه.
Али, Ибн Улайядан, у Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинларидан бирининг ҳузурида эдилар. Мўминлар оналаридан бири ичида таом бўлган бир товоқ юборди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уй(и)ида (бўлган) хотин хизматчининг қўлига урди, товоқ тушиб, бўлинди (синди). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам товоқ парчаларини жамлаб, сўнг унга товоқда бўлган таомни жамлай бошлади ва: «Онангиз рашк қилди» дерди. Сўнг хизматчини ушлаб турди, то ўзи (Набий) уйида бўлган (хотин) томонидан бир (бутун) товоқ келтирилгунларигача. Сўнг бутун товоқни товоқи синган (хотин)га бердилар, синган(ни) эса синдирган (хотин)нинг уйида олиб қолдилар.