وَعَنْ يَحْيَى، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم. حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَغَارُ وَغَيْرَةُ اللَّهِ أَنْ يَأْتِيَ الْمُؤْمِنُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ ".
Яҳёдан: Абу Салама унга айтиб берди: Абу Ҳурайра унга айтиб беришича, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни эшитди; ва Абу Нуъайм, Шайбондан, у Яҳёдан, у Абу Саламадан: У Абу Ҳурайрани (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитди: «Албатта Аллаҳ рашк қилади (ғайрат қилади), ва Аллаҳнинг рашки — мўминнинг Аллаҳ ҳаром қилган нарсага келиши (қилиши)дир» дедилар.