Сунани Термизий — 1168-ҳадис

Эмизиш китоби · Рашк ҳақида

1168-ҳадисСунани Термизий · Эмизиш китоби

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنِ الْحَجَّاجِ الصَّوَّافِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ اللَّهَ يَغَارُ وَالْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَغَيْرَةُ اللَّهِ أَنْ يَأْتِيَ الْمُؤْمِنُ مَا حَرَّمَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثُ وَكِلاَ الْحَدِيثَيْنِ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْحَجَّاجُ الصَّوَّافُ هُوَ الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ وَأَبُو عُثْمَانَ اسْمُهُ مَيْسَرَةُ وَالْحَجَّاجُ يُكْنَى أَبَا الصَّلْتِ وَثَّقَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ‏.‏ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْعَطَّارُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ سَأَلْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ فَقَالَ ثِقَةٌ فَطِنٌ كَيِّسٌ ‏.‏

Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Ҳабиб ривоят қилди, ал-Ҳажжож ас-Саввофдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Аллаҳ ғаюр (рашк қилувчи)дир ва мўмин ҳам ғаюрдир. Аллаҳнинг ғайрати шуки, мўмин Ўзи унга ҳаром қилган нарсани қилишидир,» дедилар. У (Абу Исо) деди: бу бобда Оиша ва Абдуллаҳ ибн Умардан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайра ҳадиси ҳасан ғарибдир. Бу ҳадис Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан, у Урвадан, у Асмо бинт Абу Бакрдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (йўл билан ҳам) ривоят қилинган ва бу иккала ҳадис ҳам саҳиҳдир. Ал-Ҳажжож ас-Саввоф — бу ал-Ҳажжож ибн Абу Усмондир, Абу Усмоннинг исми Майсарадир, ал-Ҳажжож эса Абус-Салт куняси билан аталади; уни Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ишончли санаган. Бизга Абу Бакр ал-Аттор Али ибн ал-Мадинийдан ривоят қилди, у деди: мен Яҳё ибн Саид ал-Қаттондан Ҳажжож ас-Саввоф ҳақида сўрадим, у: «(У) ишончли, зукко, ақлли,» деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 6995-ҳадисТавба китоби

Аллаҳ ғайрат қилади (рашк қилади) ва мўмин ҳам ғайрат қилади. Аллаҳнинг ғайрати эса мўминнинг Ўзи унга ҳаром қилган нарсани қилишидир

Саҳиҳул Бухорий, 5223-ҳадисНикоҳ китоби

Албатта Аллаҳ рашк қилади (ғайрат қилади), ва Аллаҳнинг рашки — мўминнинг Аллаҳ ҳаром қилган нарсага келиши (қилиши)дир

Сунани Абу Довуд, 3485-ҳадисИжара китоби

Албатта Аллаҳ хамрни ва унинг баҳосини ҳаром қилди, ўлимтикни ва унинг баҳосини ҳаром қилди, чўчқани ва унинг баҳосини ҳаром қилди

Сунани Насоий, 3178-ҳадисЖиҳод китоби

Албатта Аллаҳ бу умматга унинг заифлари сабабли — уларнинг дуоси, намози ва ихлоси билан нусрат (ёрдам) беради,

Сунани Насоий, 407-ҳадисҒусл ва таяммум китоби

Албатта, Аллаҳ азза ва жалла яширувчидир. Бас, бирингиз ғусл қилмоқчи бўлса, бирор нарса билан ўзини тўссин,

Саҳиҳи Муслим, 7500-ҳадисЗуҳд ва қалб юмшатиш

Мўминнинг иши нақадар ажойиб! Албатта унинг бутун иши яхшиликдир ва бу мўминдан бошқа ҳеч кимга (насиб) эмас. Агар унга шодлик етса, шукр қилади, бу у учун яхшилик бўлади; агар унга зиён етса, сабр…