حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ بِنْتِ سَعْدٍ، وَكَانَتْ، خَادِمًا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَثَلُ الرَّافِلَةِ فِي الزِّينَةِ فِي غَيْرِ أَهْلِهَا كَمَثَلِ ظُلْمَةِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لاَ نُورَ لَهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ . وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ وَهُوَ صَدُوقٌ . وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ وَلَمْ يَرْفَعْهُ .
Бизга Али ибн Хашрам ривоят қилди, у деди: бизга Исо ибн Юнус хабар берди, у Мусо ибн Убайдадан, у Айюб ибн Холиддан, у Маймуна бинт Саъддан — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хизматкори эди — (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўз аҳли (эри) учун бўлмаган (бегона) жойда зийнат ичида керилиб юрувчи аёлнинг мисоли қиёмат кунининг зулмати кабидир, унга (бундай аёлга) нур йўқдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадисни биз фақат Мусо ибн Убайданинг ҳадисидан биламиз. Мусо ибн Убайда ҳадисда ҳифзи (хотираси) тарафидан заиф саналади, гарчи у рост сўзловчи (садуқ) бўлса ҳам. Буни баъзилар Мусо ибн Убайдадан ривоят қилиб, марфуъ (Набийга кўтарилган ҳолда) қилмаганлар.