وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ عَلَيْهَا " .
Ва бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурийдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳга ва Охират кунига иймон келтирадиган аёлга бир кун-у бир кечалик масофада сафар қилиш ҳалол эмас, магар у билан бирга ўзига маҳрам (киши) бўлса» деди.