3267-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ، بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ يَوْمٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид Ибн Абу Зиъбдан ривоят қилди, бизга Саид ибн Абу Саид отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у: «Аллаҳга ва Охират кунига иймон келтирадиган аёлга бир кунлик масофада сафар қилиш ҳалол эмас, магар маҳрам билан бирга (бўлса)» деди.