باب تَسْمِيَةِ الْمَوْلُودِ غَدَاةَ يُولَدُ، لِمَنْ لَمْ يَعُقَّ عَنْهُ، وَتَحْنِيكِهِ
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدٌ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَمَّاهُ إِبْرَاهِيمَ، فَحَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ، وَدَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ وَدَفَعَهُ إِلَىَّ، وَكَانَ أَكْبَرَ وَلَدِ أَبِي مُوسَى.
Ишоқ ибн Наср, Абу Усомадан: Менга Бурайд, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Менга бир ўғил туғилди, мен уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга олиб келдим, у киши унга Иброҳим деб исм қўйдилар, уни хурмо билан таҳник қилдилар (оғзига суртдилар), унга барака (сўраб) дуо қилдилар ва уни менга бердилар — у Абу Мусонинг энг катта фарзанди эди, деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِصَبِيٍّ يُحَنِّكُهُ، فَبَالَ عَلَيْهِ، فَأَتْبَعَهُ الْمَاءَ.
Мусаддад, Яҳёдан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир гўдак (чақалоқ) келтирилди, у киши уни таҳник қилардилар, у (гўдак) у киши устига бавл қилди, у киши унга сув қўшдилар (ювдилар), деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهَا حَمَلَتْ بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ بِمَكَّةَ قَالَتْ فَخَرَجْتُ وَأَنَا مُتِمٌّ، فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَنَزَلْتُ قُبَاءً فَوَلَدْتُ بِقُبَاءٍ، ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ، ثُمَّ دَعَا بِتَمْرَةٍ فَمَضَغَهَا، ثُمَّ تَفَلَ فِي فِيهِ فَكَانَ أَوَّلَ شَىْءٍ دَخَلَ جَوْفَهُ رِيقُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ حَنَّكَهُ بِالتَّمْرَةِ، ثُمَّ دَعَا لَهُ فَبَرَّكَ عَلَيْهِ، وَكَانَ أَوَّلَ مَوْلُودٍ وُلِدَ فِي الإِسْلاَمِ، فَفَرِحُوا بِهِ فَرَحًا شَدِيدًا، لأَنَّهُمْ قِيلَ لَهُمْ إِنَّ الْيَهُودَ قَدْ سَحَرَتْكُمْ فَلاَ يُولَدُ لَكُمْ.
Ишоқ ибн Наср, Абу Усомадан: Бизга Ҳишом ибн Урва, у отасидан, у Асмо бинти Абу Бакрдан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: У Абдуллаҳ ибн Зубайрга Маккада ҳомиладор бўлди. У: Мен ойим тўлган (туғиш вақти яқинлашган) ҳолда чиқдим, Мадинага келдим, Қубога тушдим ва Қубода туғдим. Сўнг уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга олиб келиб, уни у кишининг тарбиясига (қўлига) қўйдим. У киши хурмо сўраб, уни чайнадилар, сўнг унинг оғзига тупурдилар (суртдилар). Унинг ичига кирган биринчи нарса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўлаги бўлди. Сўнг уни хурмо билан таҳник қилдилар, сўнг унга (барака) дуо қилдилар ва унга барака бердилар. У Исломда туғилган биринчи гўдак эди. Улар унга жуда қаттиқ қувондилар, чунки уларга: Яҳудийлар сизларни сеҳрлаб қўйди, энди сизларнинг фарзандларингиз бўлмайди, дейилган эди, деди.
حَدَّثَنَا مَطَرُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ ابْنٌ لأَبِي طَلْحَةَ يَشْتَكِي، فَخَرَجَ أَبُو طَلْحَةَ، فَقُبِضَ الصَّبِيُّ فَلَمَّا رَجَعَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ مَا فَعَلَ ابْنِي قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ هُوَ أَسْكَنُ مَا كَانَ. فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِ الْعَشَاءَ فَتَعَشَّى، ثُمَّ أَصَابَ مِنْهَا، فَلَمَّا فَرَغَ قَالَتْ وَارِ الصَّبِيَّ. فَلَمَّا أَصْبَحَ أَبُو طَلْحَةَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ " أَعْرَسْتُمُ اللَّيْلَةَ ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمَا ". فَوَلَدَتْ غُلاَمًا قَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ احْفَظْهُ حَتَّى تَأْتِيَ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَرْسَلَتْ مَعَهُ بِتَمَرَاتٍ، فَأَخَذَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَمَعَهُ شَىْءٌ ". قَالُوا نَعَمْ تَمَرَاتٌ. فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَمَضَغَهَا، ثُمَّ أَخَذَ مِنْ فِيهِ فَجَعَلَهَا فِي فِي الصَّبِيِّ، وَحَنَّكَهُ بِهِ، وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ.
Матар ибнул Фазл, Язид ибн Ҳорундан, у Абдуллаҳ ибн Авндан, у Анас ибн Сийриндан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Абу Талҳанинг бир ўғли касал эди. Абу Талҳа (уйдан) чиқди, бола вафот этди. Абу Талҳа қайтганида: Ўғлим нима қилди (қалай)? деди. Умму Сулайм: У энг тинч (сокин) ҳолатда, деди ва унга кечки таом келтирди, у таомланди, сўнг у билан қовушди (яқинлик қилди). У фароғат топганида, у (Умму Сулайм): Болани кўмиб (дафн қилиб) кел, деди. Абу Талҳа тонг оттирганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб, унга хабар берди. У: «Бу кеча (хотинингиз билан) қовушдингизми?» дедилар. У: Ҳа, деди. У: «Аллаҳим, уларга барака бер» дедилар. У (Умму Сулайм) бир ўғил туғди. Абу Талҳа менга: Уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга олиб боргунигча сақла, деди. У уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга олиб борди, (Умму Сулайм) у билан бирга бир неча хурмо юборди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни олиб: «У билан бирор нарса борми?» дедилар. Улар: Ҳа, бир неча хурмо, дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни олиб, чайнадилар, сўнг оғзидан олиб, уни боланинг оғзига қўйдилар ва у билан уни таҳник қилдилар, ва унга Абдуллаҳ деб исм қўйдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسٍ، وَسَاقَ الْحَدِيثَ،.
Муҳаммад ибнул Мусанно, Ибн Абу Адийдан, у Ибн Авндан, у Муҳаммаддан, у Анасдан (ривоят қилди) ва ҳадисни сўзлаб берди.