حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ كِلاَهُمَا عَنْ يَزِيدَ، بْنِ زُرَيْعٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كَامِلٍ - حَدَّثَنَا يَزِيدُ، حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلاً، أَصَابَ مِنِ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ - قَالَ - فَنَزَلَتْ { أَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَىِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ} قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ أَلِيَ هَذِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ва Абу Комил Фузайл ибн Ҳусайн Жаҳдарий, иккаласи Язид ибн Зурайъдан ҳадис айтдилар — матн Абу Комилники — бизга Язид ҳадис айтди, бизга Таймий Абу Усмондан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилдики, бир киши бир аёлдан ўпич олди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келди ва буни у кишига айтди. (Рови) айтди: шунда қуйидаги оят нозил бўлди: «Намозни кундузнинг икки тарафида ва кечанинг бўлакларида барпо қил. Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу зикр қилувчилар учун эслатмадир». (Рови) айтди: шунда у киши: «Эй Расулуллаҳ, бу менга хосми?» деди. У киши: «Умматимдан ким шунга амал қилса, ўшанга» дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَوْ سَتَرْتَ نَفْسَكَ - قَالَ - فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً دَعَاهُ وَتَلاَ عَلَيْهِ هَذِهِ الآيَةَ { أَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَىِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ} فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّةً قَالَ " بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Қутайба ибн Саъид ва Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳадис айтдилар — матн Яҳёники — Яҳё: «хабар берди» деди, қолган иккиси: «ҳадис айтди» дедилар. Бизга Абул Аҳвас Симокдан, у Иброҳимдан, у Алқама ва Асваддан, улар Абдуллаҳдан ривоят қилдилар, у айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига бир киши келди ва: «Эй Расулуллаҳ, мен Мадинанинг энг чеккасида бир аёл билан овора бўлдим, ундан унга тегмасдан бошқа нарсани олдим, мана мен шу ердаман, мен ҳақимда хоҳлаганингизни ҳукм қилинг» деди. Умар унга: «Аллаҳ сени яширган экан, сен ўзингни яширсанг бўлар эди» деди. (Рови) айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳеч нарса демадилар. Сўнг у киши туриб кетди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг ортидан бир кишини юбориб чақиртирдилар ва унга бу оятни тиловат қилдилар: «Намозни кундузнинг икки тарафида ва кечанинг бўлакларида барпо қил. Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу зикр қилувчилар учун эслатмадир». Шунда қавмдан бир киши: «Эй Аллаҳнинг Набийси, бу унга хосми?» деди. У киши: «Йўқ, балки барча одамлар учундир» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعِجْلِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، يُحَدِّثُ عَنْ خَالِهِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ مُعَاذٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِهَذَا خَاصَّةً أَوْ لَنَا عَامَّةً قَالَ " بَلْ لَكُمْ عَامَّةً " .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ҳадис айтди, бизга Абун Нуъмон Ҳакам ибн Абдуллаҳ Ижлий ҳадис айтди, бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан ҳадис айтди, у айтди: мен Иброҳимнинг тоғаси Асваддан, у Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан Абул Аҳваснинг ҳадиси маъносида ҳадис айтаётганини эшитдим. У ўз ҳадисида айтди: Муъоз: «Эй Расулуллаҳ, бу шу кишига хосми ёки бизга умумийми?» деди. У киши: «Йўқ, балки сизларга умумийдир» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ، مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنِ امْرَأَةٍ إِمَّا قُبْلَةً أَوْ مَسًّا بِيَدٍ أَوْ شَيْئًا كَأَنَّهُ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا - قَالَ - فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул Аъло ҳадис айтди, бизга Муътамир отасидан ҳадис айтди, бизга Абу Усмон ибн Масъуддан ҳадис айтдики, бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келди ва бир аёлдан — ё ўпич, ё қўл билан тегиш, ё бирор нарса — олганини зикр қилди, гўёки унинг каффорати ҳақида сўрар эди. (Рови) айтди: шунда Аллаҳ азиз ва жалил зот нозил қилди. Сўнг Язиднинг ҳадиси каби зикр қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ أَصَابَ رَجُلٌ مِنِ امْرَأَةٍ شَيْئًا دُونَ الْفَاحِشَةِ فَأَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ وَالْمُعْتَمِرِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ҳадис айтди, бизга Жарир Сулаймон Таймийдан шу иснод билан ҳадис айтди, у айтди: бир киши бир аёлдан фоҳишликдан паст бир нарса олди, сўнг Умар ибн Хаттобнинг олдига келди, у буни катта гуноҳ деб кўрсатди, сўнг Абу Бакрнинг олдига келди, у ҳам буни катта деб кўрсатди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келди. Сўнг Язид ва Муътамирнинг ҳадиси каби зикр қилди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ إِسْحَاقَ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ - قَالَ - وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْ فِيَّ كِتَابَ اللَّهِ . قَالَ " هَلْ حَضَرْتَ الصَّلاَةَ مَعَنَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " قَدْ غُفِرَ لَكَ " .
Бизга Ҳасан ибн Али Ҳулвоний ҳадис айтди, бизга Амр ибн Осим ҳадис айтди, бизга Ҳаммом Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анасдан ҳадис айтди, у айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига бир киши келди ва: «Эй Расулуллаҳ, мен бир ҳадд (жазога лойиқ гуноҳ) қилдим, мени жазоланг» деди. (Рови) айтди: намоз вақти келди ва у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга намоз ўқиди. Намозни тугатгач, у: «Эй Расулуллаҳ, мен бир ҳадд қилдим, мен ҳақимда Аллаҳнинг Китобини ижро этинг» деди. У киши: «Сен биз билан бирга намозда ҳозир бўлдингми?» дедилар. У: «Ҳа» деди. У киши: «Сенга мағфират қилинди» дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا شَدَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ . فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ . فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ - قَالَ أَبُو أُمَامَةَ - فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ " . قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلاَةَ مَعَنَا " . فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ - أَوْ قَالَ - ذَنْبَكَ " .
Бизга Наср ибн Али Жаҳзамий ва Зуҳайр ибн Ҳарб ҳадис айтдилар — матн Зуҳайрники — иккаласи: бизга Умар ибн Юнус ҳадис айтди, бизга Икрима ибн Аммор ҳадис айтди, бизга Шаддод ҳадис айтди, бизга Абу Умома ҳадис айтди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда эдилар, биз ҳам у киши билан бирга ўтирган эдик, шу пайт бир киши келди ва: «Эй Расулуллаҳ, мен бир ҳадд қилдим, мени жазоланг» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан сукут қилдилар. Сўнг у қайтадан: «Эй Расулуллаҳ, мен бир ҳадд қилдим, мени жазоланг» деди. У киши яна сукут қилдилар ва намозга иқомат айтилди. Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам намоздан қайтганларида — Абу Умома айтди — у киши қайтгач, ўша киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортидан эргашди, мен ҳам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортидан, у киши ўша одамга нима жавоб беришларини кўрмоқчи бўлиб эргашдим. У киши: «Айтгин-чи, уйингдан чиққанингда таҳорат олиб, таҳоратни чиройли қилмадингми?» дедилар. У: «Ҳа, эй Расулуллаҳ» деди. У киши: «Сўнг биз билан бирга намозда ҳозир бўлдингми?» дедилар. У: «Ҳа, эй Расулуллаҳ» деди. Абу Умома айтди: шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Албатта, Аллаҳ сенга ҳаддингни — ёки гуноҳингни — мағфират қилди» дедилар.