حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ، مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنِ امْرَأَةٍ إِمَّا قُبْلَةً أَوْ مَسًّا بِيَدٍ أَوْ شَيْئًا كَأَنَّهُ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا - قَالَ - فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул Аъло ҳадис айтди, бизга Муътамир отасидан ҳадис айтди, бизга Абу Усмон ибн Масъуддан ҳадис айтдики, бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келди ва бир аёлдан — ё ўпич, ё қўл билан тегиш, ё бирор нарса — олганини зикр қилди, гўёки унинг каффорати ҳақида сўрар эди. (Рови) айтди: шунда Аллаҳ азиз ва жалил зот нозил қилди. Сўнг Язиднинг ҳадиси каби зикр қилди.