4385-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қасам, қисас ва дият китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا كَانَ ذَلِكَ الْيَوْمُ جَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَعِيرٍ - قَالَ - وَرَجُلٌ آخِذٌ بِزِمَامِهِ - أَوْ قَالَ بِخِطَامِهِ - فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Масъада Ибн Авндан ривоят қилди. У деди: Муҳаммад деди: Абдурраҳмон ибн Абу Бакра отасидан ривоят қилиб деди: Ўша кун бўлганда, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир туяга ўтирди — у деди: бир киши унинг жиловини — ёки унинг юлуғини — ушлаб турарди — сўнг у Язид ибн Зурайъ ҳадисига ўхшаш ҳадисни зикр қилди.