أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - وَهُوَ ابْنُ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ، أَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ - فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ - فَأَمْسِكِي عَنِ الصَّلاَةِ فَإِذَا كَانَ الآخَرُ فَتَوَضَّئِي فَإِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у Муҳаммаддан — у Ибн Амр ибн Алқама ибн Ваққосдир — у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Фотима бинт Абу Ҳубайшдан (ривоят қилдики), унга истиҳоза (ҳайздан ташқари қон кетиши) бўларди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «(Қон) ҳайз қони бўлса — чунки у қора, таниладиган қондир — намозни тўхтат. Бошқаси (ўша эмас) бўлса, таҳорат ол, чунки у фақат бир томирдир,» дедилар.
قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، هَذَا مِنْ كِتَابِهِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، مِنْ حِفْظِهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ، كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ دَمَ الْحَيْضِ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكِ فَأَمْسِكِي عَنِ الصَّلاَةِ وَإِذَا كَانَ الآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّي " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ غَيْرُ وَاحِدٍ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ مَا ذَكَرَهُ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ .
У (Муҳаммад ибн ал-Мусанно) деди: Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Ибн Абу Адий ўз китобидан ривоят қилди. (Яна) бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, бизга Ибн Абу Адий ёддан ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Амр ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), Фотима бинт Абу Ҳубайшга истиҳоза (ҳайздан ташқари қон кетиши) бўларди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта, ҳайз қони қора, таниладиган қондир. Шундай бўлганда намозни тўхтат, бошқаси бўлганда эса таҳорат олиб намоз ўқи,» дедилар. Абу Абдурраҳмон деди: Бу ҳадисни бир нечта (рови) ривоят қилган, аммо улардан бирор киши Ибн Абу Адий зикр қилган нарсани зикр қилмаган. Аллаҳу таоло энг билгувчидир.
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ فَسَأَلَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ أَثَرَ الدَّمِ وَتَوَضَّئِي فَإِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ " . قِيلَ لَهُ فَالْغُسْلُ قَالَ " ذَلِكَ لاَ يَشُكُّ فِيهِ أَحَدٌ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا ذَكَرَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ " وَتَوَضَّئِي " . غَيْرَ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ هِشَامٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ " وَتَوَضَّئِي " .
Бизга Яҳё ибн Ҳабиб ибн Арабий хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод — у Ибн Зайддир — Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. (Оиша) деди: Фотима бинти Абу Ҳубайш истиҳоза (касаллиги) билан оғриди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўраб: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен истиҳозага учрайман ва пок бўлмайман, намозни тарк қилайми?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу фақат (бир) томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз келганда намозни тарк қил, у кетганда эса ўзингдан қон изини ювиб, таҳорат ол. Чунки бу фақат томирдир, ҳайз эмас,» дедилар. У кишига: «Ғусл (қандай)?» дейилди. У: «Буни ҳеч ким шубҳа қилмайди,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу ҳадисда «ва таҳорат ол» (лафзини) Ҳаммод ибн Зайддан бошқа бирор кишининг зикр қилганини билмайман. Бирдан ортиқ (рови) Ҳишомдан ривоят қилган, аммо унда «ва таҳорат ол» (лафзини) зикр қилмаган.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ قَالَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ فَإِذَا ذَهَبَ قَدْرُهَا فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّي " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар берди, Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. (Оиша) деди: Фотима бинти Абу Ҳубайш: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен пок бўлмайман, намозни тарк қилайми?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу фақат (бир) томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз келганда намозни тарк қил, унинг муддати ўтиб кетганда эса ўзингдан қонни ювиб, намоз ўқи,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو الأَشْعَثِ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لاَ أَطْهُرُ أَفَأَتْرُكُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ إِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ " . قَالَ خَالِدٌ فِيمَا قَرَأْتُ عَلَيْهِ " وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّي " .
Бизга Абул-Ашъас хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у деди: Ҳишом ибн Урвадан эшитдим, у отасидан, у Оишадан (ривоят қилдики), Абу Ҳубайшнинг қизи: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен пок бўлмайман, намозни тарк қилайми?» деди. У: «Йўқ, бу фақат (бир) томирдир,» дедилар. Холид деди: Мен унга ўқиб берган (ривоят) ичида: «Ва у ҳайз эмас. Ҳайз келганда намозни тарк қил, у кетганда эса ўзингдан қонни ювиб, намоз ўқи,» (дейилган).