أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - وَهُوَ ابْنُ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ، أَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ - فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ - فَأَمْسِكِي عَنِ الصَّلاَةِ فَإِذَا كَانَ الآخَرُ فَتَوَضَّئِي فَإِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у Муҳаммаддан — у Ибн Амр ибн Алқама ибн Ваққосдир — у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Фотима бинт Абу Ҳубайшдан (ривоят қилдики), унга истиҳоза (ҳайздан ташқари қон кетиши) бўларди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «(Қон) ҳайз қони бўлса — чунки у қора, таниладиган қондир — намозни тўхтат. Бошқаси (ўша эмас) бўлса, таҳорат ол, чунки у фақат бир томирдир,» дедилар.