حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ، أَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنِ الصَّلاَةِ فَإِذَا كَانَ الآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّي " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حِفْظًا فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرُوِيَ عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَشُعْبَةَ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ الْعَلاَءُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَوْقَفَهُ شُعْبَةُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ تَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий Муҳаммаддан — яъни ибн Амрдан — менга Ибн Шиҳоб Урва ибну Зубайрдан, у Фотима бинти Абу Ҳубайшдан ривоят қилдики, унга истиҳаза бўлар эди, шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Ҳайз қони бўлса, у қора қондир, таниб олинади. Бас, шундай бўлганда намоздан тўхта, бошқаси бўлганда таҳорат қилиб намоз ўқи», деди. Абу Довуд айтди: Ибн Мусанно айтди: Буни бизга Ибн Абу Адий ёддан ривоят қилди ва: Урвадан, у Оишадан, Фотимага истиҳаза бўлди, деди. Абу Довуд айтди: Алў ибнул-Мусайяб ва Шуъбадан, улар Ҳакамдан, у Абу Жаъфардан ривоят қилинди: Алў уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан марфуъ деб айтди, Шуъба эса уни Абу Жаъфарга мавқуф қилди: у ҳар намоз учун таҳорат қилади.