أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ الْبَحْرَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، - وَهُوَ ابْنُ هِلاَلٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِأَرْنَبٍ قَدْ شَوَاهَا فَوَضَعَهَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَأْكُلْ وَأَمَرَ الْقَوْمَ أَنْ يَأْكُلُوا وَأَمْسَكَ الأَعْرَابِيُّ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَأْكُلَ " . قَالَ إِنِّي أَصُومُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ . قَالَ " إِنْ كُنْتَ صَائِمًا فَصُمِ الْغُرَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар ал-Баҳроний хабар берди, у деди: бизга Ҳаббон — у Ибн Ҳилол — ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, Абдулмалик ибн Умайдан, у Мусо ибн Талҳадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Бир аъробий Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига қовурилган қуён билан келди ва уни У(зот)нинг олдиларига қўйди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (қўлларини) тортдилар ва емадилар, қавмга эса ейишни амр қилдилар. Аъробий ҳам (емай) тортилди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сени ейишдан нима тўсиб турибди?» дедилар. У: «Мен ҳар ойдан уч кун рўза тутаман,» деди. У: «Агар рўзадор бўлсанг, ойдин (оқ) кунлари рўза тут,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه مَنْ حَاضِرُنَا يَوْمَ الْقَاحَةِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ أَنَا أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَرْنَبٍ فَقَالَ الرَّجُلُ الَّذِي جَاءَ بِهَا إِنِّي رَأَيْتُهَا تَدْمَى . فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَأْكُلْ ثُمَّ إِنَّهُ قَالَ " كُلُوا " . فَقَالَ رَجُلٌ إِنِّي صَائِمٌ . قَالَ " وَمَا صَوْمُكَ " . قَالَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ . قَالَ " فَأَيْنَ أَنْتَ عَنِ الْبِيضِ الْغُرِّ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Ҳаким ибн Жубайрдан, Амр ибн Усмондан ва Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, улар Мусо ибн Талҳадан, у Ибнул-Ҳавтакийядан (ривоят қилдики), у деди: «Умар (розияллаҳу анҳу): «Қоҳа куни бизнинг ҳузуримизда ким бор эди?» деди. (Ибнул-Ҳавтакийя) деди: «Абу Зарр: «Мен (бор эдим). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига қуён келтирилди. Уни келтирган киши: «Мен уни қон оқаётган ҳолда кўрдим,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) емадилар, сўнг: «Енглар,» дедилар. Бир киши: «Мен рўзадорман,» деди. У: «Рўзанг қанақа?» дедилар. У: «Ҳар ойдан уч кун,» деди. У: «Сен оқ, ойдин (кунлар) — ўн уч, ўн тўрт ва ўн беш(инчи кунлар)дан қаёқдасан (нега уларда тутмайсан)?» дедилар,» деди.»
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ هِشَامٍ، - وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ - قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَأَخَذْتُهَا فَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا فَبَعَثَنِي بِفَخِذَيْهَا وَوَرِكَيْهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَبِلَهُ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, Шуъбадан, у Ҳишомдан — у Ибн Зайд — (ривоят қилдики), у деди: «Мен Анаснинг шундай деганини эшитдим: «Биз Марриз-Заҳронда бир қуённи ҳуркитиб учирдик. Мен уни ушлаб олдим-да, Абу Талҳанинг олдига олиб келдим. У уни сўйди ва мени унинг икки сонини ва икки сағрисини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (етказиб) юборди. У(зот) уни қабул қилдилар.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنْ عَاصِمٍ، وَدَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ صَفْوَانَ، قَالَ أَصَبْتُ أَرْنَبَيْنِ فَلَمْ أَجِدْ مَا أُذَكِّيهِمَا بِهِ فَذَكَّيْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَمَرَنِي بِأَكْلِهِمَا .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ҳафс ривоят қилди, Осимдан ва Довуддан, улар аш-Шаъбийдан, у Ибн Сафвондан (ривоят қилдики), у деди: «Мен икки қуённи тутиб олдим, лекин уларни сўядиган нарса тополмадим, шунда уларни ўткир тош (марва) билан сўйдим. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бу ҳақда сўрадим, У эса менга уларни ейишни амр қилдилар.»