أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه مَنْ حَاضِرُنَا يَوْمَ الْقَاحَةِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ أَنَا أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَرْنَبٍ فَقَالَ الرَّجُلُ الَّذِي جَاءَ بِهَا إِنِّي رَأَيْتُهَا تَدْمَى . فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَأْكُلْ ثُمَّ إِنَّهُ قَالَ " كُلُوا " . فَقَالَ رَجُلٌ إِنِّي صَائِمٌ . قَالَ " وَمَا صَوْمُكَ " . قَالَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ . قَالَ " فَأَيْنَ أَنْتَ عَنِ الْبِيضِ الْغُرِّ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Ҳаким ибн Жубайрдан, Амр ибн Усмондан ва Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, улар Мусо ибн Талҳадан, у Ибнул-Ҳавтакийядан (ривоят қилдики), у деди: «Умар (розияллаҳу анҳу): «Қоҳа куни бизнинг ҳузуримизда ким бор эди?» деди. (Ибнул-Ҳавтакийя) деди: «Абу Зарр: «Мен (бор эдим). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига қуён келтирилди. Уни келтирган киши: «Мен уни қон оқаётган ҳолда кўрдим,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) емадилар, сўнг: «Енглар,» дедилар. Бир киши: «Мен рўзадорман,» деди. У: «Рўзанг қанақа?» дедилар. У: «Ҳар ойдан уч кун,» деди. У: «Сен оқ, ойдин (кунлар) — ўн уч, ўн тўрт ва ўн беш(инчи кунлар)дан қаёқдасан (нега уларда тутмайсан)?» дедилар,» деди.»