حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ رَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ يُقَالُ لَهُ مَنْدُوبٌ فَقَالَ " مَا كَانَ مِنْ فَزَعٍ وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, (у деди): бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, Қатодадан, (у деди): бизга Анас ибн Молик ривоят қилди, у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Талҳанинг Мандуб деб аталувчи отига миндилар ва: «Ҳеч қандай қўрқинч (сабаб) бўлмади, биз уни (чопишда) денгиздек (чаққон) топдик,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Ибн Амр ибн ал-Осдан (ҳам ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَأَبُو دَاوُدَ قَالُوا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ فَزَعٌ بِالْمَدِينَةِ فَاسْتَعَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لَنَا يُقَالُ لَهُ مَنْدُوبٌ فَقَالَ " مَا رَأَيْنَا مِنْ فَزَعٍ وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, (у деди): бизга Муҳаммад ибн Жаъфар, Ибн Абу Адий ва Абу Довуд ривоят қилиб, улар: бизга Шуъба ривоят қилди, дедилар, Қатодадан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: «Мадинада бир қўрқинч (ваҳима) юз берди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг Мандуб деб аталувчи отимизни вақтинча олиб (миндилар) ва: «Биз ҳеч қандай қўрқинч (сабаб) кўрмадик, биз уни (чопишда) денгиздек (чаққон) топдик,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْرَإِ النَّاسِ وَأَجْوَدِ النَّاسِ وَأَشْجَعِ النَّاسِ . قَالَ وَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً سَمِعُوا صَوْتًا قَالَ فَتَلَقَّاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ وَهُوَ مُتَقَلِّدٌ سَيْفَهُ فَقَالَ " لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا " . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَجَدْتُهُ بَحْرًا " . يَعْنِي الْفَرَسَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, (у деди): бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, Собитдан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамларнинг энг ботири, энг сахийси ва энг жасури эдилар.» У деди: «Мадина аҳли бир кечаси бир овоз эшитиб қўрқиб кетишди.» У деди: «Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Талҳанинг эгарсиз отига миниб, қиличларини осган ҳолда уларнинг олдидан чиқиб: «Қўрқманглар, қўрқманглар,» дедилар. Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен уни денгиздек (чаққон) топдим,» дедилар.» — яъни отни (назарда тутдилар). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳдир.