Соч улаш ва татуировка қилишнинг ман этилиши

Odob kitobi · 3 ҳадис

باب مَا جَاءَ فِي الْوَاصِلَةِ وَالْمُسْتَوْصِلَةِ وَالْوَاشِمَةِ وَالْمُسْتَوْشِمَةِ

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَعَنَ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ وَالْمُتَنَمِّصَاتِ مُبْتَغِيَاتٍ لِلْحُسْنِ مُغَيِّرَاتٍ خَلْقَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الأَئِمَّةِ عَنْ مَنْصُورٍ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Абида ибн Ҳумайд ривоят қилди, Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳ(розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) гўзалликни истаб Аллаҳнинг яратганини ўзгартирган ҳолда татуировка (тату) қилувчи ва татуировка қилдирувчи, ҳамда (юз ва қошларидан) тук юлгувчи аёлларни лаънатладилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу (ҳадис)ни Шуъба ва имомлардан бир нечтаси Мансурдан ривоят қилганлар.

حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَافِعٌ الْوَشْمُ فِي اللِّثَةِ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَمَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ وَأَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏

Бизга Сувайд ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Нофиъдан, у Ибн Умар(розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), У: «Аллаҳ сочга соч улайдиган ва соч улдирадиган, ҳамда татуировка қиладиган ва татуировка қилдирадиган аёлни лаънатлади,» дедилар. Нофиъ деди: «Татуировка милкка (қилинади).» У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Оиша, Маъқил ибн Ясор, Асмо бинт Абу Бакр ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ يَحْيَى قَوْلَ نَافِعٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ривоят қилди, Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш (ҳадис) ривоят қилди, аммо Яҳё унда Нофиънинг сўзини зикр қилмади. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.