131-bob

Duolar kitobi · 3 ҳадис

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ رَجُلاً، ضَرِيرَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَنِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ وَإِنْ شِئْتَ صَبَرْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَادْعُهُ ‏.‏ قَالَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيُحْسِنَ وُضُوءَهُ وَيَدْعُوَ بِهَذَا الدُّعَاءِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي اللَّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِيَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي جَعْفَرٍ وَهُوَ غَيْرُ الْخَطْمِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ حُنَيْفٍ هُوَ أَخُو سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ‏.‏

Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Абу Жаъфардан, у Умора ибн Хузайма ибн Собитдан, у Усмон ибн Ҳунайдан (ривоят қилдики), кўзи ожиз бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Аллаҳга дуо қилинг, менга офият (шифо) берсин,» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Истасанг, дуо қиламан; истасанг, сабр қиласан — бу сен учун яхшироқдир,» дедилар. У: «Дуо қилинг,» деди. (Рови) деди: Шунда у (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга таҳорат олиб, таҳоратини гўзал қилишни ва шу дуо билан дуо қилишни буюрдилар: «Аллаҳим, мен Сендан сўрайман ва Сенга Набийинг Муҳаммад — раҳмат Набийси — воситасида юзланаман. Эй Роббим, мен ушбу ҳожатим борасида У воситасида Сенга юзландимки, у мен учун бажо қилинсин. Аллаҳим, уни менинг ҳақимда шафоатчи қилгин,» дедилар. (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир, уни фақат шу йўлдан, Абу Жаъфарнинг ҳадисидан биламиз; у (Абу Жаъфар) Хатмий эмас. Усмон ибн Ҳунай — у Саҳл ибн Ҳунайнинг биродаридир.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنِي مَعْنٌ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, бизга Исъҳоқ ибн Исо хабар берди, менга Маън ривоят қилди, менга Муовия ибн Солиҳ ривоят қилди, у Замра ибн Ҳабибдан (ривоят қилиб) у деди: Мен Абу Умома (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деяётганларини эшитдим: менга Амр ибн Абаса ривоят қилдики, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитди: «Роббнинг бандага энг яқин бўлган (вақти) кечанинг охирги қисмидир; агар ўша соатда Аллаҳни зикр қиладиганлардан бўлишга қодир бўлсанг, (шундай) бўл,» дедилар. (Термизий) деди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الدِّمَشْقِيُّ، أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بَكَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عُفَيْرُ بْنُ مَعْدَانَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا دَوْسٍ الْيَحْصُبِيَّ، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَائِذٍ الْيَحْصُبِيِّ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ زَعْكَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ إِنَّ عَبْدِي كُلَّ عَبْدِي الَّذِي يَذْكُرُنِي وَهُوَ مُلاَقٍ قِرْنَهُ ‏"‏ ‏.‏ يَعْنِي عِنْدَ الْقِتَالِ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ ‏.‏ - وَلاَ نَعْرِفُ لِعُمَارَةَ بْنِ زَعْكَرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ هَذَا الْحَدِيثَ الْوَاحِدَ ‏.‏ وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَهُوَ مُلاَقٍ قِرْنَهُ ‏.‏ إِنَّمَا يَعْنِي عِنْدَ الْقِتَالِ يَعْنِي أَنْ يَذْكُرَ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ ‏.‏

Бизга Абул-Валид ад-Димашқий — Аҳмад ибн Абдурраҳмон ибн Баккор — ривоят қилди, бизга ал-Валид ибн Муслим ривоят қилди, бизга Уфайр ибн Маъдон ривоят қилдики, у Абу Давс ал-Яҳсубийнинг Ибн Оиз ал-Яҳсубийдан, у Умора ибн Заъкарадан ривоят қилаётганини эшитди. (Умора) деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Азиз ва Жалил Аллаҳ айтади: Ҳақиқатда Менинг бандам — баркамол бандам — шундай кишики, у душмани билан тўқнашаётган (пайтда) Мени зикр қилади,» дедилар. Яъни жанг вақтида (дегани). (Термизий) деди: Бу ҳадис ғарибдир, уни фақат шу йўлдан биламиз, унинг исноди қувватли эмас. Биз Умора ибн Заъкаранинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фақат шу битта ҳадисидан бошқасини билмаймиз. «У душмани билан тўқнашаётган» деган сўзининг маъноси — жанг вақтида, яъни ўша соатда Аллаҳни зикр қилишидир.