حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تَقُولُهَا إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَإِنْ مُتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مُتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ وَإِنْ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ وَقَدْ أَصَبْتَ خَيْرًا تَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْلَمْتُ نَفْسِي إِلَيْكَ وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " . قَالَ الْبَرَاءُ فَقُلْتُ وَبِرَسُولِكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ . قَالَ فَطَعَنَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي ثُمَّ قَالَ " وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ الْبَرَاءِ . وَرَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنِ الْبَرَاءِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ وَأَنْتَ عَلَى وُضُوءٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ رضى الله عنه .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна, Абу Ишоқ ал-Ҳамдонийдан, у ал-Баро ибн Озибдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сенга тўшагингга ётганингда айтадиган сўзларни ўргатмайми? Агар ўша кечанг ичида ўлсанг, фитрат (Ислом) устида ўласан, агар эрталабга етсанг, яхшиликка эришган ҳолда етасан. Айт: ‹Аллаҳумма инни асламту нафси илайка, ва важжаҳту важҳи илайка, ва фаввазту амри илайка, рағбатан ва раҳбатан илайка, ва алжаъту заҳри илайка, ла малжаъа ва ла манжа минка илла илайка, аманту бикитабикаллази анзалта ва бинабиййикаллази арсалта (Эй Аллаҳ, мен ўзимни Сенга таслим этдим, юзимни Сенга қаратдим, ишимни Сенга топширдим, Сенга рағбат ва Сендан қўрқиб, елкамни Сенга таядим; Сендан бошқа Сендан паноҳ ва нажот йўқ; нозил қилган Китобингга ва юборган Набийингга имон келтирдим).›» ал-Баро деди: мен: «...ва юборган Расулингга,» дедим. У (рови) деди: шунда у қўли билан кўкрагимга туртиб: «...ва юборган Набийингга,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир, ал-Бародан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Мансур ибн ал-Муътамир уни Саъд ибн Убайдадан, у ал-Бародан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш ривоят қилди, фақат у: «тўшагингга таҳорат устида ётганингда,» деди. (Термизий) деди: бу бобда Рофиъ ибн Хадиж (розияллаҳу анҳу)дан (ҳам ривоят) бор.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ إِسْحَاقَ ابْنِ أَخِي، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا اضْطَجَعَ أَحَدُكُمْ عَلَى جَنْبِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْلَمْتُ نَفْسِي إِلَيْكَ وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ أُومِنُ بِكِتَابِكَ وَبِرُسُلِكَ . فَإِنْ مَاتَ مِنْ لَيْلَتِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ رضى الله عنه .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди, у деди: бизга Али ибн ал-Муборак ривоят қилди, Яҳё ибн Абу Касирдан, у Рофиъ ибн Хадижнинг жияни Яҳё ибн Ишоқдан, у Рофиъ ибн Хадиж (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз ўнг ёни билан ётса, сўнг: ‹Аллаҳумма инни асламту нафси илайка, ва важжаҳту важҳи илайка, ва алжаъту заҳри илайка, ва фаввазту амри илайка, ла малжаъа ва ла манжа минка илла илайка, умину бикитабика ва бирусулика (Эй Аллаҳ, мен ўзимни Сенга таслим этдим, юзимни Сенга қаратдим, елкамни Сенга таядим ва ишимни Сенга топширдим; Сендан бошқа Сендан паноҳ ва нажот йўқ; Китобингга ва расулларингга имон келтираман)› деса, агар ўша кечаси ўлса, жаннатга киради,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Рофиъ ибн Хадиж (розияллаҳу анҳу) ҳадисидан бу йўлдан ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا وَكَمْ مِمَّنْ لاَ كَافِيَ لَهُ وَلاَ مُؤْوِيَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, у деди: бизга Аффон ибн Муслим хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, Собитдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўшагига ётганларида: «Алҳамду лиллаҳиллази атъамана ва сақана ва кафана ва авана, ва кам мимман ла кафия лаҳу ва ла муъвия (Бизни таом едирган, суғорган, етарли қилган ва бошпана берган Аллаҳга ҳамд бўлсин; қанча кишилар борки, уларга етарли қилувчи ҳам, бошпана берувчи ҳам йўқ),» дердилар. (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.