حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تَقُولُهَا إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَإِنْ مُتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مُتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ وَإِنْ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ وَقَدْ أَصَبْتَ خَيْرًا تَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْلَمْتُ نَفْسِي إِلَيْكَ وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " . قَالَ الْبَرَاءُ فَقُلْتُ وَبِرَسُولِكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ . قَالَ فَطَعَنَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي ثُمَّ قَالَ " وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ الْبَرَاءِ . وَرَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنِ الْبَرَاءِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ وَأَنْتَ عَلَى وُضُوءٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ رضى الله عنه .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна, Абу Ишоқ ал-Ҳамдонийдан, у ал-Баро ибн Озибдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сенга тўшагингга ётганингда айтадиган сўзларни ўргатмайми? Агар ўша кечанг ичида ўлсанг, фитрат (Ислом) устида ўласан, агар эрталабга етсанг, яхшиликка эришган ҳолда етасан. Айт: ‹Аллаҳумма инни асламту нафси илайка, ва важжаҳту важҳи илайка, ва фаввазту амри илайка, рағбатан ва раҳбатан илайка, ва алжаъту заҳри илайка, ла малжаъа ва ла манжа минка илла илайка, аманту бикитабикаллази анзалта ва бинабиййикаллази арсалта (Эй Аллаҳ, мен ўзимни Сенга таслим этдим, юзимни Сенга қаратдим, ишимни Сенга топширдим, Сенга рағбат ва Сендан қўрқиб, елкамни Сенга таядим; Сендан бошқа Сендан паноҳ ва нажот йўқ; нозил қилган Китобингга ва юборган Набийингга имон келтирдим).›» ал-Баро деди: мен: «...ва юборган Расулингга,» дедим. У (рови) деди: шунда у қўли билан кўкрагимга туртиб: «...ва юборган Набийингга,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир, ал-Бародан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Мансур ибн ал-Муътамир уни Саъд ибн Убайдадан, у ал-Бародан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш ривоят қилди, фақат у: «тўшагингга таҳорат устида ётганингда,» деди. (Термизий) деди: бу бобда Рофиъ ибн Хадиж (розияллаҳу анҳу)дан (ҳам ривоят) бор.