حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ خَبَّرَنَا عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ وَأَصَابَهُمْ مَطَرٌ لَمْ تَبْتَلَّ أَسْفَلُ نِعَالِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُصَلُّوا فِي رِحَالِهِمْ .
Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, у деди: Суфён ибн Ҳабиб бизга Холид ал-Ҳаззодан хабар берди, у Абу Қилобадан, у Абул-Малиҳдан, у отасидан ривоят қилдики, у Ҳудайбия замонида жума кунида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларида ҳозир бўлган ва уларга ёмғир етган — бу (ёмғир) уларнинг оёқ кийимларининг остини ҳам ҳўл қилмаган эди — шунда у зот уларга ўз манзилларида намоз ўқишни буюрдилар.