حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ - عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ يَوْمَ الْعِيدِ فِي طَرِيقٍ ثُمَّ رَجَعَ فِي طَرِيقٍ آخَرَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама, унга Абдуллаҳ — яъни Ибн Умар — Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳайит кунида бир йўлдан (бориб), сўнг бошқа бир йўлдан қайтар эдилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам соч тарашни — кун ора бўлмаса — қайтардилар (яъни ҳар куни эмас, кун ора тарашга буюрдилар).
ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир гумон (туҳмат) сабабли бир кишини ҳибсга олиб, сўнгра унинг йўлини қўйиб юбордилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни имом хутба қилаётганида иҳтибў (тиззаларни қоринка тортиб қучоқлаб ўтириш)дан қайтарди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни эшаклар гўштидан қайтарди ва отлар (гўшти)га рухсат берди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам валони сотишдан ва уни ҳибадан (ҳадя қилишдан) қайтардилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) соч тарамоқдан, фақат бир кун оралатиб (тарамоқ) бундан мустасно, қайтардилар.