Сунани Абу Довуд — 1279-ҳадис

Нафл намозлар · Қуёш баланд бўлганда уларга рухсат берганлар

1279-ҳадисСунани Абу Довуд · Нафл намозлар

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، وَمَسْرُوقٍ، قَالاَ نَشْهَدُ عَلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - أَنَّهَا قَالَتْ مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ صَلَّى بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ ‏.‏

Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Ишоқдан, у Асвад ва Масруқдан ривоят қилди. Улар айтдилар: «Биз Оиша розияллаҳу анҳо устига гувоҳлик берамизки, у: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келадиган ҳар бир кунда, албатта у киши асрдан кейин икки ракъат ўқирдилар›, деган».

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1272-ҳадисНафл намозлар

бизга Шуъба Абу Ишоқдан, у Осим ибн Замрадан, у Алий алайҳис-саломдан ривоят қилдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам асрдан олдин икки ракъат ўқирдилар.

Сунани Абу Довуд, 1952-ҳадисҲаж китоби

. Улар иккиси: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ташриқ кунларининг ўртасида хутба қилаётганини кўрдик, биз унинг улови ёнида эдик, бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Минода қилган хутбаси эди,…

Саҳиҳул Бухорий, 593-ҳадисНамоз вақтлари

Мен Асвад ва Масруқнинг Оишага гувоҳлик берганларини кўрдим: У (Оиша): ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам асрдан кейин бир кунда менинг олдимга келмас эдиларки, икки ракат ўқимаган бўлсалар (яъни доим икки ракат…

Саҳиҳул Бухорий, 6310-ҳадисДуо китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси ўн бир ракъат намоз ўқир, тонг отганида икки енгил ракъат ўқир, сўнг ўнг ёнбошига ётар эдилар — то муаззин келиб, у кишига (азон ҳақида) билдиргунигача.

Саҳиҳул Бухорий, 1110-ҳадисНамозни қисқартириш

Анас розияллаҳу анҳу унга айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафарда бу икки намозни жамлар эдилар — яъни шом ва хуфтонни.

Сунани Абу Довуд, 1610-ҳадисЗакот китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга фитр закотини одамлар намозга чиқишидан олдин тўлашни буюрди. У деди: Ибн Умар уни шундан бир кун ёки икки кун олдин тўларди.