1322-ҳадисСунани Абу Довуд · Нафл намозлар
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، فِي قَوْلِهِ جَلَّ وَعَزَّ { كَانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ } قَالَ : كَانُوا يُصَلُّونَ فِيمَا بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ، زَادَ فِي حَدِيثِ يَحْيَى : وَكَذَلِكَ { تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ } .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ва Ибн Абу Адий Саиддан, у Қатодадан, у Анасдан Аллаҳнинг ‹Улар тунда озгина ухлар эдилар› деган сўзи ҳақида ривоят қилди. У деди: Улар шом ва хуфтон орасида намоз ўқир эдилар. Яҳёнинг ҳадисида қўшилди: ‹Ёнбошлари йироқлашади› ҳам шундай.