حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي بَادِيَةً أَكُونُ فِيهَا وَأَنَا أُصَلِّي فِيهَا بِحَمْدِ اللَّهِ فَمُرْنِي بِلَيْلَةٍ أَنْزِلُهَا إِلَى هَذَا الْمَسْجِدِ . فَقَالَ " انْزِلْ لَيْلَةَ ثَلاَثٍ وَعِشْرِينَ " . فَقُلْتُ لاِبْنِهِ كَيْفَ كَانَ أَبُوكَ يَصْنَعُ قَالَ كَانَ يَدْخُلُ الْمَسْجِدَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ فَلاَ يَخْرُجُ مِنْهُ لِحَاجَةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ الصُّبْحَ فَإِذَا صَلَّى الصُّبْحَ وَجَدَ دَابَّتَهُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ فَجَلَسَ عَلَيْهَا فَلَحِقَ بِبَادِيَتِهِ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр, бизга Муҳаммад ибн Ишоқ, бизга Муҳаммад ибн Иброҳим Ибн Абдуллаҳ ибн Унайс ал-Жуҳанийдан, у отасидан хабар берди, деди: Мен дедим: «Эй Расулуллаҳ, менинг чўлда жойим бор, мен ўша ерда бўламан ва алҳамдулиллаҳ, ўша ерда намоз ўқийман. Бас, менга бир кечани буюргин, мен ўша (кечада) бу масжидга тушаман.» У деди: «Йигирма учинчи кечада туш.» Мен унинг ўғлига дедим: «Отанг қандай қилар эди?» У деди: «Аср намозини ўқигач масжидга кирар ва бирор ҳожат учун ундан чиқмас эди, токи бомдод намозини ўқигунча. Бомдодни ўқигач, уловини масжид эшигида топар, унга миниб чўлдаги жойига етиб борарди.»