حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْوَرْدِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، يَقُولُ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ مَرَّ بِنَا أَبُو لُبَابَةَ فَاتَّبَعْنَاهُ حَتَّى دَخَلَ بَيْتَهُ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا رَجُلٌ رَثُّ الْبَيْتِ رَثُّ الْهَيْئَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَتَغَنَّ بِالْقُرْآنِ " . قَالَ فَقُلْتُ لاِبْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ أَرَأَيْتَ إِذَا لَمْ يَكُنْ حَسَنَ الصَّوْتِ قَالَ يُحَسِّنُهُ مَا اسْتَطَاعَ .
Бизга Абдул Аъло ибн Ҳаммод ривоят қилди, бизга Абдул Жаббор ибн ал-Вард ривоят қилиб деди: мен ибн Абу Мулайканинг шундай деяётганини эшитдим: Убайдуллаҳ ибн Абу Язид деди: ёнимиздан Абу Лубаба ўтиб кетди, биз унинг орқасидан эргашдик, токи у ўз уйига киргунча. Биз ҳам унинг олдига кирдик. У уйи ҳам, кўриниши ҳам эскирган бир киши эди. Мен унинг шундай деяётганини эшитдим: мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Қуръанни (чиройли овоз билан) куйлаб ўқимаган киши биздан эмас» деяётганларини эшитдим. У деди: мен ибн Абу Мулайкага: «Эй Абу Муҳаммад, агар (кишининг) овози чиройли бўлмаса-чи?» дедим. У: «Кучи етганича уни чиройли қилади» деди.