حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ حَفْصٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ رَجُلٍ، يُقَالُ لَهُ دَيْسَمٌ - وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ مِنْ بَنِي سَدُوسٍ - عَنْ بَشِيرِ بْنِ الْخَصَاصِيَةِ، - قَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ فِي حَدِيثِهِ وَمَا كَانَ اسْمُهُ بَشِيرًا - وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمَّاهُ بَشِيرًا قَالَ قُلْنَا إِنَّ أَهْلَ الصَّدَقَةِ يَعْتَدُونَ عَلَيْنَا أَفَنَكْتُمْ مِنْ أَمْوَالِنَا بِقَدْرِ مَا يَعْتَدُونَ عَلَيْنَا فَقَالَ " لاَ " .
Бизга Маҳдий ибн Ҳафс ва Муҳаммад ибн Убайд — мазмунан — ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Ҳаммод Айюбдан, у Дайсам деган бир кишидан — ибн Убайд: «Бану Садус (қабиласи)дан» деди — у Башийр ибн ал-Хасоосиядан ривоят қилди — ибн Убайд ўз ҳадисида деди: Унинг исми Башийр эмас эди, лекин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга Башийр деб ном қўйдилар — у деди: Биз: «Албатта садақа (йиғувчи) аҳли бизга ҳаддан ошиб (зулм қилиб) қолади. Бас, биз молларимиздан улар бизга ҳаддан ошганча (қисмни) яширсак (бўладими)?» дедик. У киши: «Йўқ», дедилар.