حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أُخْبِرْتُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّهَا قَالَتْ وَهِيَ تَذْكُرُ شَأْنَ خَيْبَرَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَبْعَثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ فَيَخْرِصُ النَّخْلَ حِينَ يَطِيبُ قَبْلَ أَنْ يُؤْكَلَ مِنْهُ .
Бизга Яҳё ибн Маъийн ривоят қилди, бизга Ҳажжож Ибн Журайждан ривоят қилди. У деди: Менга Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо хабар берилди. У Хайбар ишини эслаб деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳ ибн Равоҳани Хайбар яҳудийларига юборарди, у эса хурмо пишганда, ундан эб бўлинишидан олдин тахмин қиларди.