حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، ح حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ حَبِيبٍ أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ - عَنْ بَشِيرِ بْنِ سَلْمَانَ، عَنْ سَيَّارٍ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ طَارِقٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَصَابَتْهُ فَاقَةٌ فَأَنْزَلَهَا بِالنَّاسِ لَمْ تُسَدَّ فَاقَتُهُ وَمَنْ أَنْزَلَهَا بِاللَّهِ أَوْشَكَ اللَّهُ لَهُ بِالْغِنَى إِمَّا بِمَوْتٍ عَاجِلٍ أَوْ غِنًى عَاجِلٍ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Довуд ривоят қилди; (ҳ) бизга Абдулмалик ибн Ҳабиб Абу Марвон ривоят қилди, бизга ибн Муборак — бу унинг ҳадиси — Башир ибн Салмондан, у Сайёр Абу Ҳамзадан, у Ториқдан, у ибн Масъуддан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кимга қашшоқлик етиб, уни одамларга арз қилса, унинг қашшоқлиги бартараф этилмайди; кимки уни Аллаҳга арз қилса, Аллаҳ унга тезда бойлик беради — ё тезроқ ўлим билан, ё тезроқ бойлик билан», дедилар.