حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُقَطَةِ الْحَاجِّ . قَالَ أَحْمَدُ قَالَ ابْنُ وَهْبٍ يَعْنِي فِي لُقَطَةِ الْحَاجِّ يَتْرُكُهَا حَتَّى يَجِدَهَا صَاحِبُهَا قَالَ ابْنُ مَوْهَبٍ عَنْ عَمْرٍو .
Бизга Язид ибн Холид ибн Мавҳаб ва Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилдилар, улар: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Амр Букайрдан, у Яҳё ибн Абдурраҳман ибн Ҳотибдан, у Абдурраҳман ибн Усмон ат-Таймийдан хабар берди, дедилар; Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳожининг луқатаси (топиб олиши)дан қайтарди. Аҳмад айтди: Ибн Ваҳб деди: яъни ҳожининг луқатаси ҳақида — уни эгаси топгунча ташлаб қўяди (олмайди). Ибн Мавҳаб Амрдан (ривоят қилди).