حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ لأَرْبَعِ لَيَالٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَلَمَّا طَافُوا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْعَلُوهَا عُمْرَةً إِلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ " . فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ قَدِمُوا فَطَافُوا بِالْبَيْتِ وَلَمْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ .
Бизга Мусо ибн Исмоийл, унга Ҳаммод Қайс ибн Саъддан, у Ато ибн Абу Робоҳдан, у Жобирдан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва ашоблари Зулҳижжанинг тўрт кечаси ўтган куни келдилар. Байтни ва Сафо билан Марвани тавоф қилганларида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни умра қилинглар, фақат ёнида ҳадй (қурбонлик) бўлганлар бундан мустасно», дедилар. Тарвия куни бўлганда ҳаж билан иҳромга кирдилар. Наҳр (қурбонлик) куни бўлганда келиб Байтни тавоф қилдилар, аммо Сафо билан Марва орасида саъй қилмадилар.