1808-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ بِلاَلِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسْخُ الْحَجِّ لَنَا خَاصَّةً أَوْ لِمَنْ بَعْدَنَا قَالَ " بَلْ لَكُمْ خَاصَّةً " .
Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Абдулазийз — яъни Ибн Муҳаммад — ривоят қилди, менга Робия ибн Абу Абдурроҳмон хабар берди, у Ҳорис ибн Билол ибн Ҳорисдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Мен дедим: ‹Ё Расулуллаҳ, ҳажни (умрага) фасх қилиш бизнинг ўзимизга хосми ёки биздан кейингилар учун ҳамми?›. У деди: «Йўқ, сизларнинг ўзларингизга хос».