حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً، أَخْبَرَنَا صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْجِعْرَانَةِ وَعَلَيْهِ أَثَرُ خَلُوقٍ - أَوْ قَالَ صُفْرَةٍ - وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَأْمُرُنِي أَنْ أَصْنَعَ فِي عُمْرَتِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْوَحْىَ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ عَنِ الْعُمْرَةِ " . قَالَ " اغْسِلْ عَنْكَ أَثَرَ الْخَلُوقِ - أَوْ قَالَ أَثَرَ الصُّفْرَةِ - وَاخْلَعِ الْجُبَّةَ عَنْكَ وَاصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ مَا صَنَعْتَ فِي حَجَّتِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касийр ривоят қилди, бизга Ҳаммом хабар берди, деди: Мен Атодан эшитдим, бизга Сафвон ибн Яъло ибн Умайя отасидан хабар бердики, бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди — у Жиъронада эди — устида халуқ (хушбўйлик) изи — ёки деди: сариқлик изи — бор эди ва устида жубба (кийим) бор эди. У деди: ‹Ё Расулуллаҳ, умрамда нима қилишимни амр этасиз?›. Шунда Аллаҳ табарока ва таоло Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ваҳйни нозил қилди. Ваҳй ундан кўтарилгач у деди: «Умра ҳақида сўраган қани?». У деди: «Устингдаги халуқ изини — ёки деди: сариқлик изини — ювиб ташла, жуббани устингдан еч ва умрангда ҳажингда қилганингни қил».