حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ صَفْوَانَ، بْنِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْجِعْرَانَةِ عَلَيْهِ جُبَّةٌ وَعَلَيْهَا خَلُوقٌ - أَوْ قَالَ أَثَرُ صُفْرَةٍ - فَقَالَ كَيْفَ تَأْمُرُنِي أَنْ أَصْنَعَ فِي عُمْرَتِي قَالَ وَأُنْزِلَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْوَحْىُ فَسُتِرَ بِثَوْبٍ وَكَانَ يَعْلَى يَقُولُ وَدِدْتُ أَنِّي أَرَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ - قَالَ - فَقَالَ أَيَسُرُّكَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ قَالَ فَرَفَعَ عُمَرُ طَرَفَ الثَّوْبِ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ لَهُ غَطِيطٌ - قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ - كَغَطِيطِ الْبَكْرِ - قَالَ - فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ عَنِ الْعُمْرَةِ اغْسِلْ عَنْكَ أَثَرَ الصُّفْرَةِ - أَوْ قَالَ أَثَرَ الْخَلُوقِ - وَاخْلَعْ عَنْكَ جُبَّتَكَ وَاصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ مَا أَنْتَ صَانِعٌ فِي حَجِّكَ " .
Яъло ибн Умайя (розияллаҳу анҳу) отасидан айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — у Жиъронада экан — бир киши келди; унинг устида жубба (чопон) бор эди ва унда халуқ (хушбўй аътир) — ёки: сариқ (бўёқ) изи — бор эди. У: «Умрамда қанай (иш) қилишимни буюрасан?» деди. (Ровий:) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ваҳий нозил қилинди; бас у бир кийим билан тўсилди (ёпилди). Яъло: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — унга ваҳий нозил бўлиб турган пайтда — кўришни орзу қилар эдим» дер эди. (Умар): «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — унга ваҳий нозил бўлиб турган пайтда — қарашинг сени хурсанд қиладими?» деди. Бас Умар кийимнинг четини кўтарди; мен унга қарадим — у хириллар (ғардираб нафас олар) эди. (Ровий:) Ўйлайманки, у: «буқанинг хириллаши каби» деди. (Ровий:) Ундан (ваҳий) кўтарилганида, у: «Умра ҳақида сўраган киши қани? Ўзингдан сариқ (бўёқ) изини — ёки: халуқ изини — юв; жуббангни ўзингдан еч; ва умрангда — ҳажингда қиладиган нарсангни — қил» деди.