وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ، يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ وَهُوَ بِالْجِعْرَانَةِ وَأَنَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ مُقَطَّعَاتٌ - يَعْنِي جُبَّةً - وَهُوَ مُتَضَمِّخٌ بِالْخَلُوقِ فَقَالَ إِنِّي أَحْرَمْتُ بِالْعُمْرَةِ وَعَلَىَّ هَذَا وَأَنَا مُتَضَمِّخٌ بِالْخَلُوقِ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا كُنْتَ صَانِعًا فِي حَجِّكَ " . قَالَ أَنْزِعُ عَنِّي هَذِهِ الثِّيَابَ وَأَغْسِلُ عَنِّي هَذَا الْخَلُوقَ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا كُنْتَ صَانِعًا فِي حَجِّكَ فَاصْنَعْهُ فِي عُمْرَتِكَ " .
Яъло ибн Умайя отасидан айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — у Жиъронада экан, мен эса Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида эдим — бир киши келди; унинг устида тўн (жубба) бор эди ва у халуқ билан беланган эди. У: «Мен умрага эҳром боғлади м, устимда мана шу (жубба) бор ва мен халуқ билан беланганман» деди. Бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Ҳажингда нима қилувчи эдинг?» деди. У: «Шу кийимларни ўзимдан ечар ва шу халуқни ўзимдан ювар эдим» деди. Бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Ҳажингда қиладиган нарсани умрангда қил» деди.