أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَعَلَيْهِ مُقَطَّعَاتٌ وَهُوَ مُتَضَمِّخٌ بِخَلُوقٍ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ فَمَا أَصْنَعُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا كُنْتَ صَانِعًا فِي حَجِّكَ " . قَالَ كُنْتُ أَتَّقِي هَذَا وَأَغْسِلُهُ . فَقَالَ " مَا كُنْتَ صَانِعًا فِي حَجِّكَ فَاصْنَعْهُ فِي عُمْرَتِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён, Амрдан, у Атодан, у Сафвон ибн Яълодан, у отасидан ривоят қилдики, бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келди. У умрага ният қилиб иҳромга кирган, устида тикилган кийимлар бор ва халуқ (хушбўйлик) билан суртилган эди. У: «Мен умрага ният қилиб иҳромга кирдим, энди нима қилай?» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳажингда нима қилар эдинг?» дедилар. У: «Мен бундан сақланардим ва уни ювиб ташлардим,» деди. Шунда у: «Ҳажингда нима қилсанг, умрангда ҳам шуни қилгин,» дедилар.