1876-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَدَعُ أَنْ يَسْتَلِمَ الرُّكْنَ الْيَمَانِيَ وَالْحَجَرَ فِي كُلِّ طَوْفَةٍ قَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Абдулазиз ибн Абу Равводдан, у Нофедан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, у: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар тавофда Яманий рукнга ва Ҳажарга (қора тошга) қўл суртишни тарк қилмас эдилар» деди. (Рови) айтди: Абдуллаҳ ибн Умар ҳам шундай қиларди.