حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ أُخْبِرَ بِقَوْلِ، عَائِشَةَ رضى الله عنها إِنَّ الْحَجَرَ بَعْضُهُ مِنَ الْبَيْتِ . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَظُنُّ عَائِشَةَ إِنْ كَانَتْ سَمِعَتْ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنِّي لأَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَتْرُكِ اسْتِلاَمَهُمَا إِلاَّ أَنَّهُمَا لَيْسَا عَلَى قَوَاعِدِ الْبَيْتِ وَلاَ طَافَ النَّاسُ وَرَاءَ الْحِجْرِ إِلاَّ لِذَلِكَ .
Бизга Махлад ибн Холид ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Солимдан, у Ибн Умардан хабар бердики, унга Оишанинг розияллаҳу анҳо: «Ҳижр (Ҳатим)нинг бир қисми Байтдандир» деган сўзи хабар қилинди. Шунда Ибн Умар: «Валлаҳи, мен ўйлайманки, агар Оиша буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган бўлса, мен ўйлайманки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у иккисига (икки рукнга) қўл суртишни фақат улар Байтнинг асослари (пойдевори) устида эмаслиги учун тарк қилгандирлар ва одамлар Ҳижр ортидан фақат шу сабабли тавоф қилдилар» деди.