حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْجِيزِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ، عَنْ نَافِعٍ، - يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ - عَنِ ابْنِ الْهَادِ، أَنَّ عَبْدَ الْوَهَّابِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّهِ أُمِّ كُلْثُومٍ بِنْتِ عُقْبَةَ، قَالَتْ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرَخِّصُ فِي شَىْءٍ مِنَ الْكَذِبِ إِلاَّ فِي ثَلاَثٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ أَعُدُّهُ كَاذِبًا الرَّجُلُ يُصْلِحُ بَيْنَ النَّاسِ يَقُولُ الْقَوْلَ وَلاَ يُرِيدُ بِهِ إِلاَّ الإِصْلاَحَ وَالرَّجُلُ يَقُولُ فِي الْحَرْبِ وَالرَّجُلُ يُحَدِّثُ امْرَأَتَهُ وَالْمَرْأَةُ تُحَدِّثُ زَوْجَهَا " .
Бизга Робийъ ибн Сулаймон ал-Жийзий ривоят қилди, бизга Абул-Асвад Нофиъдан — яъни ибн Язиддан — у ибнул-Ҳоддан ривоят қилдики, Абдулваҳҳоб ибн Абу Бакр унга ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у онаси Умму Кулсум бинт Уқбадан ривоят қилди. У деди: «Мен Расулуллаҳни соллаллаҳу алайҳи васаллам ёлғоннинг бирор нарсасига рухсат берганини эшитмадим, фақат учта нарсада бўлгани бундан мустасно. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтар эди: ‹Мен буни ёлғончи деб ҳисобламайман: одамлар орасини ислоҳ қилувчи киши гап айтади ва у билан фақат ислоҳни қасд қилади; ҳарбда гап айтадиган киши; ҳамда хотинига гапирадиган эр ва эрига гапирадиган аёл›».