حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ فِي حَجَّتِهِ فَقَالَ " إِنَّ الزَّمَانَ قَدِ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلاَثٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَ ذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Исмоил ривоят қилди, бизга Айюб Муҳаммаддан, у Ибн Абу Бакрадан, у Абу Бакрадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз ҳажида хутба қилиб: «Албатта, замон Аллаҳ осмонлар ва ерни яратган кунидаги ҳолатига айланди. Йил ўн икки ойдир, улардан тўрттаси ҳурматлидир: учтаси кетма-кет — Зулқаъда, Зулҳижжа ва Муҳаррам, ҳамда Жумоди билан Шаъбон орасидаги Мудар Ражаби» деди.