حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي يَعْمَرَ الدِّيلِيِّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِعَرَفَةَ فَجَاءَ نَاسٌ - أَوْ نَفَرٌ - مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ فَأَمَرُوا رَجُلاً فَنَادَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ الْحَجُّ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً فَنَادَى " الْحَجُّ الْحَجُّ يَوْمُ عَرَفَةَ مَنْ جَاءَ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ مِنْ لَيْلَةِ جَمْعٍ فَتَمَّ حَجُّهُ أَيَّامُ مِنًى ثَلاَثَةٌ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ " . قَالَ ثُمَّ أَرْدَفَ رَجُلاً خَلْفَهُ فَجَعَلَ يُنَادِي بِذَلِكَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ مِهْرَانُ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ " الْحَجُّ الْحَجُّ " . مَرَّتَيْنِ وَرَوَاهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ " الْحَجُّ " . مَرَّةً .
Бизга Муҳаммад ибн Касийр ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, менга Букайр ибн Ато Абдурраҳмон ибн Абу Яъмар Дийлийдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Арофатда бўлганида унинг ҳузурига келдим. Нажд аҳлидан одамлар — ёки бир гуруҳ — келиб, бир кишига буюрдилар, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга нидо қилди: Ҳаж қандай? Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига буюрди, у нидо қилди: «Ҳаж, ҳаж — Арофа кунидир. Ким Жамъ (Муздалифа) кечасининг субҳ намозидан олдин келса, унинг ҳажи тўлиқ бўлди. Мино кунлари учтадир. Ким икки кунда шошилса, унга гуноҳ йўқ, ким кечикса, унга ҳам гуноҳ йўқ». У деди: Сўнг бир кишини ортига миндириб, у шуни нидо қила бошлади. Абу Довуд деди: Миҳрон ҳам Суфёндан шундай ривоят қилиб: «Ҳаж, ҳаж» деб икки марта деди. Яҳё ибн Саъийд Қаттон эса Суфёндан: «Ҳаж» деб бир марта деди.