حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمَرَ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِعَرَفَةَ فَسَأَلُوهُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى " الْحَجُّ عَرَفَةُ مَنْ جَاءَ لَيْلَةَ جَمْعٍ قَبْلَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَقَدْ أَدْرَكَ الْحَجَّ أَيَّامُ مِنًى ثَلاَثَةٌ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ " . قَالَ مُحَمَّدٌ وَزَادَ يَحْيَى وَأَرْدَفَ رَجُلاً فَنَادَى
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ва Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилиб дедилар: бизга Суфён ривоят қилди, Букайр ибн Атодан, у Абдурраҳмон ибн Яъмардан (ривоят қилдики), Нажд аҳлидан бир неча киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Арафада бўлганларида олдиларига келиб, ундан сўрадилар. Шунда у бир нидо қилувчини буюрдилар, у нидо қилди: «Ҳаж — Арафадир. Ким Жамъ кечасида тонг отишидан олдин (Арафага) етиб келса, демак ҳажга улгурган бўлади. Мино кунлари учтадир; ким икки кунда шошилиб (кетса), унга гуноҳ йўқ; ким кечикса, унга (ҳам) гуноҳ йўқ.» Муҳаммад (ибн Башшор) деди: Яҳё (қуйидагини) зиёда қилди: У бир кишини ортларига миндирдилар ва у нидо қилди.