حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاذٍ التَّيْمِيِّ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ بِمِنًى فَفُتِحَتْ أَسْمَاعُنَا حَتَّى كُنَّا نَسْمَعُ مَا يَقُولُ وَنَحْنُ فِي مَنَازِلِنَا فَطَفِقَ يُعَلِّمُهُمْ مَنَاسِكَهُمْ حَتَّى بَلَغَ الْجِمَارَ فَوَضَعَ أُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَتَيْنِ فِي أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَالَ " بِحَصَى الْخَذْفِ " . ثُمَّ أَمَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَنَزَلُوا فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ وَأَمَرَ الأَنْصَارَ فَنَزَلُوا مِنْ وَرَاءِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ نَزَلَ النَّاسُ بَعْدَ ذَلِكَ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдулворис Ҳумайд Аъраждан, у Муҳаммад ибн Иброҳим Таймийдан, у Абдурраҳмон ибн Муоз Таймийдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга, биз Минода эканимизда хутба қилди, қулоқларимиз очилди, ҳатто биз манзилларимизда эканимизда унинг айтаётганини эшитар эдик. У уларга манскиларини ўргата бошлади, жамраларга етганда икки кўрсаткич бармоғини қулоқларига қўйиб: «Хазаф тошлари билан» деди. Сўнг муҳожирларга буюрди, улар масжиднинг олдига тушдилар ва ансорларга буюрди, улар масжиднинг ортига тушдилар, кейин одамлар шундан сўнг тушдилар.