حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي الْبَدَّاحِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ لِرِعَاءِ الإِبِلِ فِي الْبَيْتُوتَةِ يَرْمُونَ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ يَرْمُونَ الْغَدَ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ بِيَوْمَيْنِ وَيَرْمُونَ يَوْمَ النَّفْرِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Қаънабий Моликдан ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Ибнус-Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Молик Абдуллаҳ ибн Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазмдан, у отасидан, у Абул-Баддоҳ ибн Осимдан, у отасидан хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туя чўпонларига (Минода) тунамасликка рухсат берди: улар наҳр куни тош отиб, кейин эртаси кун ва ундан кейинги кун икки кун (тошини) отиб, сўнг нафр (қайтиш) куни тош отадилар.