حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ لَمَّا انْتَهَى إِلَى الْجَمْرَةِ الْكُبْرَى جَعَلَ الْبَيْتَ عَنْ يَسَارِهِ وَمِنًى عَنْ يَمِينِهِ وَرَمَى الْجَمْرَةَ بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ وَقَالَ هَكَذَا رَمَى الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ва Муслим ибн Иброҳим — маъно бир — иккаласи ривоят қилиб дедилар: Бизга Шуъба Ҳакамдан, у Иброҳимдан, у Абдураҳмон ибн Язиддан, у Ибн Масъуддан ривоят қилдики, у деди: У Жамратул-Куброга етиб борганида, Байтни чап томонига, Минони ўнг томонига олиб, Жамрага етти тош отди ва деди: «Ўзига Бақара сураси нозил қилинган зот шундай тош отган».