حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا حُذَيْفَةَ بْنَ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ كَانَ تَبَنَّى سَالِمًا وَأَنْكَحَهُ ابْنَةَ أَخِيهِ هِنْدَ بِنْتَ الْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَهُوَ مَوْلًى لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدًا وَكَانَ مَنْ تَبَنَّى رَجُلاً فِي الْجَاهِلِيَّةِ دَعَاهُ النَّاسُ إِلَيْهِ وَوُرِّثَ مِيرَاثَهُ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي ذَلِكَ { ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ } إِلَى قَوْلِهِ { فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ } فَرُدُّوا إِلَى آبَائِهِمْ فَمَنْ لَمْ يُعْلَمْ لَهُ أَبٌ كَانَ مَوْلًى وَأَخًا فِي الدِّينِ فَجَاءَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو الْقُرَشِيِّ ثُمَّ الْعَامِرِيِّ - وَهِيَ امْرَأَةُ أَبِي حُذَيْفَةَ - فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نَرَى سَالِمًا وَلَدًا وَكَانَ يَأْوِي مَعِي وَمَعَ أَبِي حُذَيْفَةَ فِي بَيْتٍ وَاحِدٍ وَيَرَانِي فُضْلاً وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِمْ مَا قَدْ عَلِمْتَ فَكَيْفَ تَرَى فِيهِ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ " . فَأَرْضَعَتْهُ خَمْسَ رَضَعَاتٍ فَكَانَ بِمَنْزِلَةِ وَلَدِهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ فَبِذَلِكَ كَانَتْ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - تَأْمُرُ بَنَاتِ أَخَوَاتِهَا وَبَنَاتِ إِخْوَتِهَا أَنْ يُرْضِعْنَ مَنْ أَحَبَّتْ عَائِشَةُ أَنْ يَرَاهَا وَيَدْخُلَ عَلَيْهَا وَإِنْ كَانَ كَبِيرًا خَمْسَ رَضَعَاتٍ ثُمَّ يَدْخُلَ عَلَيْهَا وَأَبَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَسَائِرُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُدْخِلْنَ عَلَيْهِنَّ بِتِلْكَ الرَّضَاعَةِ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ حَتَّى يَرْضَعَ فِي الْمَهْدِ وَقُلْنَ لِعَائِشَةَ وَاللَّهِ مَا نَدْرِي لَعَلَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِسَالِمٍ دُونَ النَّاسِ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Анбаса ривоят қилди, менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, менга Урва ибн Зубайр ривоят қилди, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқаси Оишадан ва Умму Саламадан ривоят қилдики, Абу Ҳузайфа ибн Утба ибн Робиа ибн Абдушамс Солимни ўғил қилиб олган ва унга акасининг қизи Ҳинд бинти Валид ибн Утба ибн Робиани никоҳлаб берган эди — Солим Ансорлардан бўлган бир аёлнинг озод қилинган қули эди — худди Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайдни ўғил қилиб олгани каби. Жоҳилият даврида ким бир кишини ўғил қилиб олса, одамлар уни ўшанга нисбат берар ва меросини ҳам унга меросхўр қилар эдилар, токи Аллаҳ субҳонаҳу ва таоло бу ҳақда ‹Уларни оталарига нисбат бериб чақиринглар› (деб), то ‹Дийндаги биродарларингиз ва дўстларингиздир› деган сўзигача нозил қилгунча. Шунда улар оталарига қайтарилди, кимнинг отаси билинмаса, у (бошқанинг) дўсти ва дийндаги биродари бўлди. Сўнг Саҳла бинти Суҳайл ибн Амр Қураший, сўнг Омирий — у Абу Ҳузайфанинг хотини эди — келиб деди: «Эй Расулуллаҳ, биз Солимни фарзанд деб билар эдик, у мен билан ва Абу Ҳузайфа билан бир уйда яшар, мени оддий (уй) кийимида кўрар эди. Аллаҳ азза ва жалла улар ҳақида сиз билган нарсани нозил қилди. Бас, бу ҳақда қандай фикр қиласиз?» Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга деди: «Уни эмиз.» Шунда у уни беш марта эмизди ва у унинг эмизишдан фарзанди ўрнида бўлди. Шу сабабли Оиша розияллаҳу анҳо ўз сингилларининг қизларига ва акаларининг қизларига, Оиша кўришини ва олдига киришини истаган кишини — катта бўлса ҳам — беш марта эмизишни буюрар, сўнг у олдига кирар эди. Умму Салама ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бошқа рафиқалари эса, бешикда эмизилмагунча, бундай эмизиш билан одамлардан бирортасини олдиларига киришидан бош тортдилар ва Оишага дедилар: «Валлаҳи, билмаймиз, балки бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг фақат Солимга, бошқа одамларга эмас, берилган рухсатдир.»