2099-ҳадисСунани Абу Довуд · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ " الثَّيِّبُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ يَسْتَأْمِرُهَا أَبُوهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ " أَبُوهَا " . لَيْسَ بِمَحْفُوظٍ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Суфён Зиёд ибн Саъддан, у Абдуллаҳ ибн ал-Фазлдан ўз исноди ва маъноси билан ривоят қилди. У деди: «Бева аёл ўзи ҳақида валийсидан ҳақлироқдир, боқира (қиз)ни эса отаси сўрайди (розилигини олади)» дедилар. Абу Довуд деди: «Отаси» (сўзи) маҳфуз (ишончли) эмас.