حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ " أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ " . قَالَ فَقُلْتُ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ أَنْ يَأْكُلَ مَعَكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِكَ " . قَالَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى تَصْدِيقَ قَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ يَزْنُونَ } الآيَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён Мансурдан, у Абу Воилдан, у Амр ибн Шураҳбилдан, у Абдуллаҳдан хабар берди. У айтди: Мен: ‹Эй Расулуллаҳ, қайси гуноҳ энг катта?› дедим. У: «Сени яратган Аллаҳга шерик (тенг) қилишинг» дедилар. Мен: ‹Сўнг қайси?› дедим. У: «Сен билан бирга овқат ейди деб қўрқиб, фарзандингни ўлдиришинг» дедилар. Мен: ‹Сўнг қайси?› дедим. У: «Қўшнингнинг хотини билан зино қилишинг» дедилар. (Ривоятчи) айтди: Аллаҳ таоло Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзини тасдиқлаб нозил қилди: ‹Ва улар Аллаҳ билан бирга бошқа илоҳга ибодат қилмайдилар, Аллаҳ ҳаром қилган жонни ноҳақ ўлдирмайдилар ва зино қилмайдилар› (оятини).