حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ عِكْرِمَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ أُثْبِتَتْ لِلْحُبْلَى وَالْمُرْضِعِ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абон ривоят қилди, бизга Қатода ривоят қилдики, Икрима унга ривоят қилиб айтдики, Ибн Аббос: ‹(Фидя ҳукми) ҳомиладор ва эмизикли (аёл) учун қолдирилди (тасдиқланди)› деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (хат) ёзди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қасам (ямин)ни — даъво қилинган (жавобгар) устида — ҳукм қилди.
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозни Яманга юборди.
у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шаҳар (аҳли) бадавий учун сотишидан ман қилди. Шуни Ибн Аббос ҳам деди.
Ҳусайндан — у Ибн Вокиддир — у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шуфъа ва қўшничилик (ҳаққи) ҳақида ҳукм чиқардилар.
Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — рўзадор ҳолда — ҳижомат қилдирди.
Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У: ‹‹Фидя — мискинлар(ни) таомлантириш›› деб ўқиди (қироат қилди). У: ‹У (оят) мансухдир (ҳукми бекор қилинган)› деди.